Mga 'hellstrip' sa portland: kung paano naging paraiso ang mga bakanteng lupa para sa mga hayop

Sa pagitan ng mainit na aspalto at sementado, may isang hindi inaasahang pagbabago ang nangyayari. Sa Portland, Oregon, ang mga dating walang buhay na 'hellstrips' – mga bakanteng lote sa gilid ng kalsada – ay muling nabuhay bilang mga mini-habitats para sa mga insekto at iba pang maliliit na hayop. Isang simpleng pagmamasid sa pagitan ng dalawang kapitbahay ang nagpasimula ng kilusang ito, at ngayon, 22 'hellstrip' na ang namumukod-tangi sa mga sidewalk, nagbibigay ng buhay sa mga nilalang na madalas nating hindi napapansin.

Ang lalim ng ugnayan ng tao at kalikasan

Para kay Carmen Aquino, isang batikang reporter at tagapagtanggol ng mga hayop, ang pagtuklas na ito ay nagpapatunay sa malalim na ugnayan ng tao at kalikasan. Sa loob ng 13 taon sa Hayop sa Puso, nakita niya ang kahalagahan ng pagprotekta sa mga karapatan ng mga hayop. Ang kanyang pagsasanay sa University of Santo Tomas ay nagbigay sa kanya ng kakayahang suriin ang mga isyu nang masinsinan. “Hindi lamang ito tungkol sa pagtatanim ng mga halaman,” paliwanag ni Aquino. “Ito ay tungkol sa pagkilala sa ating responsibilidad sa kalikasan, sa pagbibigay ng espasyo para sa mga nilalang na bahagi ng ating mundo.”

Ang mga 'hellstrip' na ito, na madalas na itinuturing na walang silbi dahil sa kanilang lokasyon, ay naging mga 'life preserver' para sa mga katutubong bubuyog at paru-paro. Marami sa mga hayop na ito ay hindi kayang lumipad ng malayo bago maubusan ng enerhiya, kaya kahit maliit na espasyo ay malaking tulong para sa kanila. Hindi ito makakatulong sa mga lobo o oso, ngunit para sa maliliit na nilalang, ang bawat pulgada ay mahalaga.

Ngunit hindi lamang mga bubuyog at paru-paro ang nakikinabang. Ang mga ibon, squirrel, at iba pang hayop ay nakakahanap din ng pagkain at kanlungan sa mga urban oasising ito. Ang bawat espasyo, gaano man kaliit, ay may halaga para sa mga hayop.

Paano muling ibalik ang lupa para sa mga hayop

Ang susi sa tagumpay ng kilusang ito ay ang pakikipagtulungan ng komunidad. Ayon kay Sherrie Pelsma, tagapagtatag ng Pollinator Parkways, nagsimula ang lahat sa isang simpleng pagtitipon sa Nextdoor.com. “Ang mga kapitbahay ang nagmungkahi ng mga parking strip dahil mas madaling simulan kaysa sa pag-aalaga ng buong bakuran,” sabi niya. “At gusto talaga nilang pagandahin ang kanilang lugar.”

Hindi lamang kapitbahay ang lumahok. Nakipagtulungan din si Pelsma sa isang lokal na nonprofit na nagrerekrut ng mga boluntaryo. Ang mga estudyante at Boy Scout ay nagbuwis ng panahon upang tanggalin ang damo at ihanda ang mga lupa, habang ang mga homeowner ay nagplano ng mga hardin kasama si Pelsma at nagtanim nang magkasama. Ang paglahok na ito ay nagtitiyak na ang mga kalahok ay may malasakit at magiging mga tagapag-alaga ng programa.

Paglikom ng pondo sa malikhain na paraan

Bagama’t ang $500 mula sa lungsod ay sumakop sa paunang pagtatanim, ang pangangailangan ay lumampas sa suplay. Nang malaman ni Pelsma na karaniwang ang mga nonprofit lamang ang nakakatanggap ng mga grant, naghanap siya ng paraan upang malampasan ito. Nakipagtulungan siya sa City Repair, isang grupo na nakatuon sa sining at ekolohiya, upang maging sponsor. Sa pamamagitan ng kanilang katayuan bilang nonprofit, nakapag-apply si Pelsma para sa isang $3,000 na grant, na nagbigay-daan sa kanya upang bumili ng mga halaman nang maramihan. “Ito ay isang kabuuang game-changer,” sabi niya.

Ang pagpopondo mula sa publiko at pribadong sektor ay tumutulong upang patunayan ang halaga ng paghahalaman para sa mga hayop. Gaya ng sinabi ni Pam Sonneville, na dahan-dahang pinapalitan ang damo sa kanyang neighborhood sa Gaithersburg, Maryland, gamit ang mga katutubong halaman, ang panlabas na pamumuhunan ay patunay ng halaga ng mga halaman.

Higit pa sa kaakit-akit na tanawin, ang mga 'hellstrip' ay nagbibigay ng mahalagang serbisyo sa ekolohiya. Sa isang lugar na dati’y maputik at walang buhay, ang mga white wood asters ngayon ay nagpapanatili ng lupa at pinapakain ang maliliit na bubuyog. Sa Wilmette, Illinois, ang isang dating mahirap i-mow na detention basin ay naging isang prairie, na nagbibigay ng mas praktikal na alternatibo para sa park district.

Ang pagbabagong ito ay hindi lamang nagpapabuti sa Kapaligiran kundi pati na rin sa ekonomiya. Ang mga wildlife-friendly na halaman ay nakakatipid ng oras at pera, tulad ng ipinapakita ng mga halimbawa sa Wilmette at iba pang komunidad. Sa kabila ng mga benepisyong ito, may isang mas malalim na dahilan para sa paggawa ng mga ito: ang pagkawala ng mga bubuyog. “Mas kaunti sila, at hindi na kasing-dami ang iba’t ibang uri,” sabi ni Pelsma. “Ramdam ko ito sa puso ko.”

Ngunit dahil ginawa niya ang pagkawalang ito sa isang positibong aksyon, mas lumalakas ang buzz sa kanyang komunidad habang ang bawat bagong parking strip ay nagbibigay ng espasyo sa pollinator corridor. Nagsimula ang lahat sa dalawang kapitbahay, kanilang mga hardin, at ilang paru-paro at bubuyog na nagpakita sa kanila ng daan. Ang pagbabagong ito ay nagpapatunay na kahit sa pinakamaliit na espasyo, posible ang malaking epekto. Ang pag-aalaga sa ating Kapaligiran ay hindi lamang tungkol sa pagtatanim ng mga halaman; ito ay tungkol sa paglikha ng isang mas magandang mundo para sa lahat ng uri ng buhay.