Mga baboy, hindi lamang karne: pagdurusa sa looban ng mga sakahan
Nakakagulat ang katotohanan: milyon-milyong baboy sa buong mundo ang nagdurusa sa loob ng mga sakahan, hindi bilang mga nilalang na may damdamin, kundi bilang mga makina sa paggawa ng mga sisiw. Ang mga karumal-dumal na kondisyon sa mga piunan ay hindi lamang isang isyu ng etika, kundi isang malaking problema sa kalusugan at kalikasan na nangangailangan ng agarang aksyon.
Ang kawalang-katarungan sa loob ng gestation crates
Sa loob ng halos apat na buwan, maraming sow—ang mga babaeng baboy—ay ikinukulong sa tinatawag na “gestation crates,” mga metal na kulungan na may sukat na 0.6 metro ang lapad at 2.1 metro ang haba. Sapat lang ito para makahiga, ngunit hindi sapat para makagalaw o makalingon. Isipin ninyo ang ganitong kalagayan: walang kalayaan, walang kakayahang magpaunawa, walang espasyo para sa natural na pag-uugali.
Ang resulta? Hindi maaaring maghukay, maghanap ng pagkain, magtayo ng pugad, magpaliguan sa putik, o makihalubilo sa ibang baboy – mga aktibidad na mahalaga sa kanilang kaligayahan at kalusugan. Ito ay nagdudulot ng matinding stress sa kanilang isip at katawan. Ang mga sakit tulad ng impeksyon sa ihi, mahinang buto, lumalaking kuko, at pagkapilay ay karaniwan na. Hindi ba’t nakakakilabot na isipin na para lamang sa karne, pinapahirapan natin ang mga nilalang na ito?
Pagdating ng panahon ng panganganak, inililipat sila sa mga “farrowing crates” – halos kapareho lamang ng sukat at paghihigpit. Ang mga sisiw ay iniluluwal sa mga kulungan na ito, at patuloy na nakakulong ang mga ina hanggang sa sila ay muling mabuntis. Isang walang katapusang siklo ng pag-aangkin at pagdurusa.
Ang pagbabago ay posible: kampanya para sa walang piitan
Ngunit may pag-asa. Ang mga organisasyon tulad ng Humane Society International ay aktibong nagtatrabaho upang wakasan ang ganitong mga kasanayan. Sa California, nagtagumpay na ang Proposition 12 sa pagbabawal sa mga piitan. Ang susunod na hakbang ay ang pag-impluwensya sa iba pang mga bansa, tulad ng United Kingdom, upang gawin ang parehong. Ang boses ng bawat isa sa atin ay mahalaga. Kung ikaw ay mula sa Estados Unidos, suportahan ang Proposition 12. Kung ikaw ay nasa UK, tumawag para sa pagtatapos ng paggamit ng mga farrowing crates.
Pero hindi lamang ito tungkol sa mga batas. Ito ay tungkol sa pagbabago ng ating mga gawi sa pagkain. Ang pagbawas ng ating konsumo ng karne ay isang paraan upang mabawasan ang demand para sa mga produktong nagmula sa mga sakahan na ito. Ang bawat pagpili na ginagawa natin ay may epekto. Mahigit 94.9 bilyong Hayop ang kinukuha at pinapatay para sa pagkain bawat taon – isang nakapangingilabot na bilang na nagpapakita ng lawak ng pagdurusa na nangyayari.
Ang pagpili ng mas responsable at napapanatiling mga opsyon sa pagkain ay hindi lamang para sa kapakanan ng mga Hayop, kundi para sa kapakanan ng ating planeta. Ang mga sakahan ng Hayop ay naglalabas ng greenhouse gases na katumbas ng lahat ng mga sasakyan, eroplano, tren, at barko sa mundo – isang malaking kontribusyon sa pagbabago ng klima.
Hindi na tayo maaaring magpabaya pa. Kailangan nating kumilos ngayon upang protektahan ang mga Hayop at ang mundo sa paligid natin. Ang pagsuporta sa mga sakahan na gumagamit ng mas makataong pamamaraan, ang pagbabawas ng ating konsumo ng karne, at ang pagpapalaganap ng kamalayan ay mga hakbang na maaari nating gawin upang gumawa ng tunay na pagbabago. Ang kinabukasan ng ating planeta at ang kapakanan ng mga Hayop ay nakasalalay sa ating mga kamay.
Bilang isang mamamahayag na matagal nang nagtatrabaho sa larangan ng hayop at kalikasan, nakita ko ang maraming kahindik-hindik na sitwasyon. Ngunit naniniwala ako na may pag-asa pa. Sa pamamagitan ng pagtutulungan, maaari nating lumikha ng isang mundo kung saan ang mga hayop ay ginagalang at pinoprotektahan, at kung saan ang ating mga sistema ng paggawa ng pagkain ay napapanatili at makatao. Hindi ito isang pangarap na imposibleng abutin. Ito ay isang responsibilidad na dapat nating gampanan.