Mga hayop na kinahihiligan: bakit hindi lahat pantay-pantay?

Hindi bago ang ideya na may mga hayop na mas gusto natin kaysa sa iba. Ngunit ano ang epekto ng mga kagustuhang ito sa ating pagtrato at pangangalaga sa kalikasan? Isang pananaliksik noong 2011 ang nagbunyag ng mga hayop na pinakapaborito ng publiko, at ang mga resulta ay nagpapakita ng malinaw na pagkiling tungo sa malalaki at karismatikong mammal.

Ang kagustuhan sa mga tigre, elepante, at iba pang malalaki

Ayon sa pag-aaral na ito, ang mga tigre, leon, elepante, at giraffe ang nanguna sa listahan ng mga hayop na pinakapaborito ng mga tao. Sa loob ng nangungunang 20, halos lahat ay mga malalaking mammal na terrestrial. Tanging ang mga buwaya at pating ang lumabas bilang mga hindi mammal. Ito’y nagpapakita ng isang nakakabahala na katotohanan: hindi lahat ng hayop ay nakikita natin na may parehong halaga.

Maraming species ang itinuturing na hindi kaakit-akit, nakakatakot, o walang interes. Ang mga pananaw na ito, bagaman natural, ay maaaring magkaroon ng malubhang epekto sa kung aling mga hayop ang ating pinoprotektahan at kung alin ang ating pinapabayaang mamatay.

“Ang paraan ng pag-uusap natin tungkol sa mga hayop ang nagtatakda ng kanilang kapalaran,” sabi ni John Griffin, senior director ng urban wildlife programs ng Humane World for Animals. Ang mga salitang ito ay nagpapatunay na ang ating saloobin ay may malaking impluwensya sa kinabukasan ng mga hayop.

Ang maling pagtingin sa mga ahas: higit pa sa nakakatakot

Isa sa mga hayop na kadalasang nakakatanggap ng negatibong pagtingin ay ang mga ahas. Madalas silang inilalarawan bilang masasamang karakter sa mga pelikula at palabas sa telebisyon. Ang kanilang mga kilos, tulad ng paghampas ng dila at pagngangalit, ay nakikita bilang nakakakilabot. Halimbawa, si Kaa, ang python sa The Jungle Book, ay isang klasikong halimbawa ng paglalarawan ng ahas bilang isang mapanganib na maninila.

Ngunit ang mga ahas ay may mahalagang papel sa kanilang ecosystem. Ang paghampas ng kanilang dila ay hindi lamang para sa pagkatakot—ito ay isang paraan ng pagkuha ng impormasyon tungkol sa kanilang kapaligiran. Ang kanilang dila ay isang mahalagang kasangkapan sa pag-navigate, at ang tinidor na hugis nito ay nagbibigay-daan sa kanila na suriin ang mas malawak na lugar. Bukod pa rito, ang pagpapalit ng kanilang balat ay isang natural na proseso na ginagawa rin ng ibang mga hayop, kabilang ang mga tao.

Maliban pa rito, mahalaga ang mga ahas sa pagkontrol ng populasyon ng mga daga at iba pang mga hayop na itinuturing na peste, at tumutulong din sila sa pagpapakalat ng mga binhi sa pamamagitan ng kanilang dumi.

Ang mga sagot sa pagkabahala: edukasyon at pag-unawa

Bagaman nakakatakot ang mga ahas sa ilang mga komunidad, lalo na sa mga lugar na may mga venomous na species, mahalagang tandaan na karamihan sa mga ahas ay umiiwas sa mga tao at kumakagat lamang kapag sila ay nadarama na nanganganib. Sa mahigit 3,000 species ng ahas sa buong mundo, tanging 600 lamang ang may lason, at tanging 200 lamang ang may lason na sapat na nakamamatay o nakakapinsala sa mga tao. Sa India, na itinuturing na kabisera ng mga kagat ng ahas, ang Humane World for Animals India ay nakikipagtulungan sa The Liana Trust upang mas maunawaan ang pag-uugali ng mga ahas at turuan ang mga komunidad kung paano ligtas na makisama sa kanila.

Mga daga: mula peste hanggang alaga

Ang mga daga ay kadalasang nakikita bilang peste, alaga, o mga paksa ng eksperimento sa medisina. Ngunit ang mga daga ay mayroong masalimuot na kasaysayan ng pakikipag-ugnayan sa mga tao. Sinasabi ng mga siyentipiko na ang mga daga ay nagsimulang mamuhay malapit sa mga tao mga 15,000 taon na ang nakalilipas, nang magsimulang maging magsasaka ang mga tao. Ang mga daga ay nakakita ng mga tahanan ng tao bilang mainam, na may patuloy na suplay ng pagkain at proteksyon mula sa mga mandaragit.

Sa paglipas ng mga siglo, ang mga daga ay naging mga alagang hayop, at ang mga “fancy” mice ay naging popular sa England, na nagdulot pa ng mga mouse club at eksibisyon. Sa kasalukuyan, ang mga daga ay madalas na nakikita bilang mga bisita na hindi kanais-nais sa mga tahanan ng tao, na humahantong sa paggamit ng mga kalupitan na produkto tulad ng snap traps, poisons, at glue traps. Gayunpaman, ang Humane World for Animals UK ay nagtagumpay sa pagbabawal ng glue traps sa England, at may panukalang batas sa U.S. na naglalayong wakasan ang pagbebenta ng mga ito.

Sa kabila ng pagtatangka ng ilang mga tao na alisin ang mga daga sa kanilang mga tahanan, ang iba naman ay aktibong nagdadala ng mga daga bilang alaga. Dahil sa kanilang mataas na rate ng pagpaparami, ang mga daga ay madalas na available para sa pag-ampon sa mga shelter at rescue organizations. Ang mga daga ay maaaring maging mapagmahal na kasama at kilala sa kanilang kalinisan.

Pigeon: mula messenger hanggang “rats with wings”

Maririnig mo ang mga kalokohan tungkol sa mga kalapati at agad mong maririnig na tinatawag silang “rats with wings,” isang parirala na nagpapakita ng pagkasuklam ng mga tao sa dalawang magkaibang hayop sa loob lamang ng tatlong maikling salita. Ang mga kalapati at daga ay parehong nakikita bilang “madumi” at “may sakit,” at ang kanilang presensya ay itinuturing na tanda na ang lungsod mismo ay marumi.

Bagaman ang mga kalapati ay maaaring magdala ng mga sakit na maaaring maipasa sa mga tao, maraming iba pang mga hayop ang gumagawa rin nito. At ang panganib ng paghahatid ng sakit mula sa mga kalapati sa mga tao ay napakababa. Noong unang panahon, ang mga kalapati ay pinalaki bilang mga alaga, pinagkukunan ng pagkain, at mga mensahero. Ginagamit pa sila upang maghatid ng mga komunikasyon militar noong Unang at Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ngunit sa paglipas ng panahon, ang mga kalapati ay naging mga feral na inapo ng mga hayop na dati nating pinagkakatiwalaan at inaalagaan.

Ang mga isda: mula sa grocery hanggang sa laboratoryo

Ang terminong